Yargıtay Kararı: İftira Suçunda İftira Kastı Aranır, Takipsizlik Tek Başına Yetmez (2023/1363)

Bir şikâyetin kovuşturmaya yer olmadığı kararıyla sonuçlanması, şikâyet edenin iftira suçunu işlediğini göstermeye yetmez; failin isnadın gerçek dışı olduğunu bilerek ve iftira kastıyla hareket ettiği ayrıca ispatlanmalıdır. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 25.01.2024 tarihli kararında bu ölçüyle verilen beraat hükmünü yerinde buldu. Aşağıda bu iftira suçu Yargıtay kararı, künyesi, gerekçesi ve uygulamadaki karşılığıyla ele alınıyor.

Karar, kamu görevlileri hakkında şikâyette bulunduktan sonra iftira suçlamasıyla karşılaşan kişiler için önemli bir çerçeve çiziyor. 2026 itibarıyla takipsizlik sonrası açılan iftira davalarında savunmanın temel dayanaklarından birini oluşturuyor. Kararın değeri, delil yetersizliği ile bilerek yalan isnat arasındaki farkı açıkça ortaya koymasındadır.

Bu iftira suçu Yargıtay kararına konu olay ve yargılama süreci

Olay, 2015 yılında bir işyerine ait otoparkın zabıta tarafından mühürlenip bariyerlerle kapatılmasıyla başladı. Bariyerlerin yeniden yerleştirildiği gün taraflar arasında para alışverişine ilişkin karşılıklı iddialar ortaya çıktı. Polis çağrıldı, yapılan aramada para bulunamadı. Sanık, zabıta görevlilerinin kendisinden para aldığını ileri sürerek şikâyette bulundu; bu şikâyet üzerine yürütülen soruşturma kovuşturmaya yer olmadığı kararıyla sonuçlandı. Görevliler ise para talep etmediklerini ve almadıklarını belirtti.

İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesi sanığı iftira suçundan mahkûm etti; bölge adliye mahkemesinin zincirleme suç yönünden verdiği bozmanın ardından yeniden mahkûmiyet kuruldu. Bölge adliye mahkemesi 24.02.2023 tarihli ikinci incelemesinde bu hükmü kaldırarak beraat kararı verdi. Kararı katılanlar vekili, vekâlet ücreti yönünden de sanık müdafii temyiz etti.

Kararda çözülen hukuki sorun

Sorun, kamu görevlilerine hukuka aykırı bir fiil isnat eden ve soruşturması takipsizlikle sonuçlanan bir şikâyetin, şikâyet eden bakımından iftira suçunu oluşturup oluşturmadığıdır. Bu soru, TCK 267/1’deki “işlemediğini bildiği halde” unsurunun ve iftira kastının nasıl ispatlanacağıyla doğrudan ilgilidir.

Yargıtay’ın değerlendirmesi

Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin delil değerlendirmesini isabetli buldu. Dosyada olayın nasıl geliştiğine ilişkin karşılıklı ve birbirini dışlayan anlatımlar bulunuyordu. Şikâyet konusu soruşturmanın takipsizlikle bitmesi, sanığın isnadın gerçek dışı olduğunu bildiğini kendiliğinden ortaya koymadı. Kararda belirleyici tespit şöyle ifade edildi:

“sanığın iftira kastıyla hareket ettiğine dair delillerin bulunmadığı”

Daire, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararında isabetsizlik görmedi ve katılanların temyiz itirazlarını reddetti. Sanık müdafisinin vekâlet ücretine ilişkin talebi yerinde bulunarak hüküm, tarifeye uygun maktu vekâlet ücreti eklenmek suretiyle düzeltilerek onandı. Karar sonucunda beraat hükmü kesinleşmiş oldu.

Kararın uygulamaya etkisi: iftira dosyalarında ne anlama gelir?

İftira suçu, şikâyet hakkını kötüye kullananları cezalandırırken şikâyet hakkının kendisini caydırmamalıdır. Bu karar o dengeyi koruyan bir ölçü sunuyor: delil yetersizliğiyle kapanan her soruşturma, şikâyetçinin yalan söylediği anlamına gelmez. İddia makamının, failin isnadın asılsız olduğunu bildiğini somut delillerle göstermesi gerekir.

Savunma açısından önemli olan, şikâyetin hangi olgulara dayandığını ve şikâyet anında bu olgulara inanmak için makul bir neden bulunup bulunmadığını ortaya koymaktır. Tanık anlatımlarının çelişkili olması, olayın tartışmalı geçmesi ve olay anında aramada somut bir bulgu elde edilememesi gibi olgular kastın değerlendirilmesinde önem taşır. Öte yandan şikâyetçinin olayın gerçekleşmediğini bildiğini gösteren deliller varsa sonuç farklı olabilir. Şikâyet hakkının sınırları için suç duyurusu ve şikâyet yazısına, takipsizlik kararına karşı başvuru için KYOK itirazı yazısına bakılabilir.

İlgili mevzuat ve benzer durumlar

İftira ile suç uydurma arasındaki fark, belirli bir kişiye fiil isnat edilip edilmediğidir; iftirada isnat somut bir kişiye yöneliktir.

Sık Sorulan Sorular

Diğer karar incelemeleri için İçtihatlar bölümüne, ceza hukukundaki genel konular için ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku sayfasına bakabilirsiniz.

Yazar hakkında

Av. Ahmet Gökhan Mutlu

Ankara Barosuna kayıtlı avukat (Sicil No: 19638), Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi 2006 mezunu. Ceza uzlaştırmacısıdır; Adalet Bakanlığı arabulucu siciline ve TÜRKPATENT marka vekilliği siciline kayıtlıdır. Ankara Barosu CMK Merkezi, Bilişim Kurulu ve Fikri Mülkiyet ve Rekabet Kurulu üyesidir.

Bu inceleme 4 Kasım 2026 tarihinde hazırlanmıştır. Kararın tam metni için resmî kaynağa başvurulmalıdır.

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır, somut durum için hukuki danışmanlık alınmalıdır.