Yargıtay CGK Kararı: Uyuşturucuyu Satın Alanın İfadesi ve Teşhisin Delil Değeri (2022/458 E.)

Üzerinde uyuşturucu ele geçmeyen bir sanık, maddeyi kendisinden aldığını söyleyen ve birbirini tanımayan alıcıların birbirini doğrulayan beyanları ve net teşhisleriyle ticaret suçundan mahkûm edilebilir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu 09.10.2024 tarihli kararında bu sonuca ulaştı ve Yerel Mahkemenin mahkûmiyet yönündeki direnme gerekçesini isabetli buldu. Aşağıda bu uyuşturucu satın alanın ifadesi Yargıtay kararı, künyesi, gerekçesi ve uygulamadaki karşılığıyla ele alınıyor.

Karar, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin tanıkların soyut beyanları ve teşhisleri dışında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı yönündeki yaklaşımından ayrıldı. 2026 itibarıyla alıcı beyanına dayanan dosyalarda savunmanın hangi noktalara odaklanması gerektiğini gösteren önemli bir kararıdır.

Uyuşturucu satın alanın ifadesi Yargıtay kararına konu olay ve yargılama süreci

Yalova’da 2018 yılında üç ayrı olay yaşandı. 08.04.2018 tarihinde üzerinde sentetik kannabinoid bulunan bir kişi yakalandı ve maddeyi sanıktan aldığını söyledi. 20.08.2018 tarihinde yakalanan iki kişiden biri aynı tür maddeyi teslim etti ve sanıktan satın aldığını söyledi. 22.08.2018 tarihinde üzerinde iki MDMA tableti bulunan bir başka kişi, tabletleri sanıktan 60 TL karşılığında aldığını beyan etti. Tanıklar kollukta yapılan teşhis işlemlerinde sanığı gösterdi. Bir babanın şikâyeti üzerine dinlenen oğlu da geçmişte sanıktan madde aldığını anlattı. Sanık, madde kullandığını kabul etti, satışı reddetti ve bazı tanıklarla husumeti bulunduğunu ileri sürdü.

Yalova Ağır Ceza Mahkemesi sanığı mahkûm etti ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurularını reddetti. Yargıtay 10. Ceza Dairesi beraat gerektiği gerekçesiyle bozdu. Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesi bozmaya direndi ve dosya Ceza Genel Kuruluna geldi.

Kararda çözülen hukuki sorun

Kurulun önündeki soru, sanığa yüklenen uyuşturucu ticareti suçunun sabit olup olmadığıydı. Daha somut ifadeyle, maddeyi sanıktan aldığını söyleyen kişilerin beyanları ve teşhisleri, başka bir maddi delil bulunmadan mahkûmiyete yeterli olabilir miydi? Bu soru, alıcının çoğu zaman kendisi de şüpheli konumunda olduğu uyuşturucu dosyalarında sık rastlanan bir ispat sorunudur.

Yargıtay’ın değerlendirmesi

Ceza Genel Kurulu önce ispat hukukunun temel ilkelerini hatırlattı. Kurula göre “Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir.” Bu kanaate ulaşma yetkisi derece mahkemelerine aittir. Yargıtay delilleri doğrudan göremediği için, hükmün gerekçesini mantık, genel hayat tecrübesi ve bilimsel kurallara uygunluk yönünden denetler. Mahkûmiyet için suçun şüpheye yer bırakmayacak biçimde ispatlanması gerekir; makul ve gerekçeli bir şüphe varsa sanık lehine karar verilir.

Somut olayda Kurul, tanıkların üzerlerinde madde ele geçirilerek kolluk tarafından yakalanan kişiler olduğunu ve anlatımlarının birbirini doğruladığını belirtti. Birbirini tanımayan tanıkların kollukta yapılan fotoğraflı ve canlı teşhislerde sanığı net biçimde tanıdığı vurgulandı. Bu durumda sanığın husumet ve iftira savunması inandırıcı bulunmadı. Kurul, Yerel Mahkemenin direnme gerekçesini isabetli buldu ve dosyayı uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 10. Ceza Dairesine göndermek üzere Başsavcılığa tevdi etti.

Kararın uygulamaya etkisi: alıcı beyanına dayanan dosyalarda ne anlama gelir?

Karar, alıcı beyanının mahkûmiyete yetebileceğini, ancak bunun belirli koşullara bağlı olduğunu gösterir. Kurulun ağırlık verdiği unsurlar, beyanların farklı tarihlerde ve birbirinden bağımsız kişilerce verilmesi, tanıkların suçüstü yakalanmış olması ve teşhislerin net olmasıydı. Tek bir alıcının, başka bir delille desteklenmeyen ve sonradan değişen beyanı bu tabloya benzemez.

Savunma bakımından en önemli alan teşhis işlemidir. Fotoğraflı teşhisin kaç fotoğraf arasından ve hangi koşullarda yapıldığı, tutanağın içeriği ve tanığın beyanının etkin pişmanlık beklentisiyle verilip verilmediği ayrıntılı biçimde sorgulanmalıdır. Tanığın duruşmada dinlenmesi ve çapraz soru hakkı da bu dosyalarda belirleyici rol oynar. Husumet iddiası ileri sürülecekse, somut olgularla desteklenmesi gerekir; soyut inkâr, kararda görüldüğü gibi yeterli bulunmayabilir. Delillerin hukuka uygunluğu için CMK 217 ve hukuka aykırı delil, ticaret suçunun unsurları için uyuşturucu ticareti suçu yazılarımıza bakılabilir.

İlgili mevzuat ve benzer durumlar

Kararda öne çıkan ispat ilkeleri ve deliller aşağıda özetlenmiştir.

Tanık beyanlarının sonradan değiştiği dosyalarda da Kurul, değişikliğin nedenini ve önceki teşhislerin güvenilirliğini ayrıca tartışmaktadır.

Sık Sorulan Sorular

Diğer karar incelemeleri için İçtihatlar bölümüne, ceza hukukundaki genel konular için ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku sayfasına bakabilirsiniz.

Yazar hakkında

Av. Ahmet Gökhan Mutlu

Ankara Barosuna kayıtlı avukat (Sicil No: 19638), Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi 2006 mezunu. Ceza uzlaştırmacısıdır; Adalet Bakanlığı arabulucu siciline ve TÜRKPATENT marka vekilliği siciline kayıtlıdır. Ankara Barosu CMK Merkezi, Bilişim Kurulu ve Fikri Mülkiyet ve Rekabet Kurulu üyesidir.

Bu inceleme 4 Kasım 2026 tarihinde hazırlanmıştır. Kararın tam metni için resmî kaynağa başvurulmalıdır.

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır, somut durum için hukuki danışmanlık alınmalıdır.