Yargıtay CGK Kararı: Öldürmeye Teşebbüs ile Kasten Yaralama Ayrımı (2023/613 E.)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 29.04.2026 tarihli kararında, göğüs bölgesinde dört bıçak yarası bulunan bir dosyada öldürme kastının ispatlanamadığını ve eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama oluşturduğunu kabul etti. Kurul, yaranın yerini tek başına belirleyici saymadı ve olayın öncesine, anına ve sonrasına birlikte baktı. Aşağıda bu öldürmeye teşebbüs Yargıtay kararı, künyesi, gerekçesi ve uygulamadaki karşılığıyla ele alınıyor.

Bıçaklı kavga dosyalarında suçun öldürmeye teşebbüs ya da kasten yaralama olarak nitelendirilmesi, ceza miktarını yıllar ölçüsünde değiştirir. 2026 itibarıyla bu karar, Genel Kurulun kastı hangi dış olgulardan çıkardığını gösteren güncel metinlerden biridir.

Öldürmeye teşebbüs Yargıtay kararına konu olay ve yargılama süreci

Karara konu dosyada olay 2015 yılında yaşanmıştır. Birbirini tanımayan taraflar arasında çıkan tartışma karşılıklı hakaretlerle büyümüştür; olayın nasıl başladığına ilişkin anlatımlar dosyada farklılık göstermektedir. Mağdur elindeki bahçıvan makasıyla sanığa vurmaya çalışmış, isabet ettirememiştir. Sanık cebindeki bıçağı çıkararak savurmuştur.

Mağdurun sol göğüs ön ve yan duvarında, sol koltuk altında ve sol meme altında dört delici yara ile bir yüzeysel yara saptanmıştır. Yaralardan en az biri göğüs boşluğuna ulaşarak pnömotoraksa yol açmış ve mağdurun yaşamını tehlikeye sokmuştur.

Dosya önce asliye ceza mahkemesine gelmiş, mahkeme eylemin öldürmeye teşebbüs olabileceği düşüncesiyle görevsizlik kararı vermiştir. İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesi ise sanığı neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamadan 3 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırmıştır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi hükmü oy çokluğuyla onamış, karşı oydaki üye eylemin öldürmeye yönelik olduğunu savunmuştur. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı Daire tarafından kabul görmeyince dosya Genel Kurula gelmiştir.

Kararda çözülen hukuki sorun

Genel Kurulun önündeki soru, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme mi, yoksa neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama mı olduğudur. İki suçun maddi görünümü çoğu zaman aynıdır; mağdur yaralanmış ve hayatta kalmıştır. Ayrımı yapan unsur, failin kastının ölüme mi yoksa vücut bütünlüğüne zarar vermeye mi yöneldiğidir.

Yargıtay’ın değerlendirmesi

Genel Kurul, kastın failin iç dünyasında gerçekleşen bir olgu olduğunu, bu nedenle ancak dışa yansıyan davranışlardan çıkarılabileceğini vurguladı. Bu tespit için taraflar arasında husumet bulunup bulunmadığına ve varsa derecesine, kullanılan aracın niteliğine, darbe sayısı ve şiddetine, yaraların yerine ve sayısına, failin hedef seçme imkânına ve eylemine kendiliğinden mi yoksa bir engel yüzünden mi son verdiğine bakılması gerektiğini belirtti.

“Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.”

Somut olayda Kurul şu olgulara ağırlık verdi: taraflar arasında öldürmeyi açıklayacak bir husumet bulunmuyordu; hareketli bir kavga ortamında sanığın hedef seçme imkânı yoktu; sanık bıçağı tek darbeyle daha derine sokabilecek konumdayken mağduru uzaklaştırmak amacıyla birkaç kez savurmuştu. Sanığın, mağdurun makas savurması üzerine kendini korumak için bıçağı kullandığı yönündeki savunmasının aksi ispat edilememişti. Araya girilmesinden sonra sanık, fırsatı olduğu hâlde eylemini sürdürmemişti.

Bu olguların bütünü karşısında öldürme kastı her türlü şüpheden uzak biçimde ortaya konamadığı için eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama olduğu kabul edildi ve itiraz oy birliğiyle reddedildi.

Kararın uygulamaya etkisi: bıçaklı kavga dosyalarında ne anlama gelir?

Karar, “yara hayati bölgede, o hâlde öldürme kastı vardır” şeklindeki kestirme akıl yürütmeye karşı güçlü bir dayanaktır. Savunma açısından ilk iş, olayın nasıl başladığını, kimin önce saldırdığını ve kavganın ne kadar hareketli geçtiğini ortaya koyacak delilleri soruşturma aşamasında toplamaktır. Kamera kayıtları, tarafsız tanık anlatımları ve olay yeri tespitleri bu noktada belirleyicidir.

İkinci önemli başlık, eylemin nasıl sona erdiğidir. Failin kendiliğinden durması ile bir engel nedeniyle durdurulması arasındaki fark, kastın yorumunu doğrudan etkiler. Bu tür dosyalarda kasten yaralama suçunun unsurları ile ağır ceza yargılamasının işleyişi birlikte düşünülmelidir. Kararın sınırı da açıktır: Kurul her olayın kendi olgularıyla tartılacağını söylemiştir; darbe sayısının fazla olduğu ya da failin yere düşen mağdura saldırmayı sürdürdüğü dosyalarda sonuç farklı çıkabilir.

İlgili mevzuat ve benzer durumlar

Bıçak, kanun anlamında silah sayıldığı için yaralama suçunda 86/3-e nitelikli hâli de gündeme gelir. Mağdurun karşı saldırısı varsa haksız tahrik ve meşru savunma hükümleri ayrıca tartışılmalıdır.

Sık Sorulan Sorular

Diğer karar incelemeleri için İçtihatlar bölümüne, ceza hukukundaki genel konular için ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku sayfasına bakabilirsiniz.

Yazar hakkında

Av. Ahmet Gökhan Mutlu

Ankara Barosuna kayıtlı avukat (Sicil No: 19638), Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi 2006 mezunu. Ceza uzlaştırmacısıdır; Adalet Bakanlığı arabulucu siciline ve TÜRKPATENT marka vekilliği siciline kayıtlıdır. Ankara Barosu CMK Merkezi, Bilişim Kurulu ve Fikri Mülkiyet ve Rekabet Kurulu üyesidir.

Bu inceleme 4 Kasım 2026 tarihinde hazırlanmıştır. Kararın tam metni için resmî kaynağa başvurulmalıdır.

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır, somut durum için hukuki danışmanlık alınmalıdır.